زادروز کوروش بزرگ

امروز 7آبان است.......

میدونی 7آبان چه روزیه؟

نمیدونی؟؟؟؟؟؟

خیلی از ما ایرانیها نمیدونیم.

میدونی علتشو؟؟؟

بهت میگم.

چون ما از تاریخ خودمون چیزی نمیدونیم وبا وجود این ندونستن ها در جستجوی اون نیستسم.درسته که این روز در هیچ کدوم از تقویم های ما ثبت نشده اما دلیل نمیشه که ما ندونیم.

درست خوندی دوست من. مناسبت این روز رو برای همیشه از تقویم پاک کردن.

به همین راحتی..........(اینجا ایران است؟؟؟!!!)

اما ما اینجا ثبتش میکنیم تا بدونیم.

این روز برای ایرانی هست وتا ابد میمونه.

7 آبان برای آریایی نژادها برابر با زادروز پدر ایران کورش بزرگ بنیانگذار حقوق بشر است.

با تمام دردی که تو دلم هست با شادی که همیشه آرزوی کوروش بزرگ بود فریاد میزنم:

این روز بر تمام ایرانیان سرزمین پاک آریایی شادباش باد.

سخنی از این مرد همیشه جاوید:

دروغ را بر خواهم چید

ددمنش را به آزادگی خواهم رساند

آزادگان را آفرین خواهم گفت

وبرای مردگان آمرزش بسیار خواهم کرد

تا هست

سرزمین اهورایی من آسمانی باد

"داستان زندگی کوروش بزرگ" در ادامه مطلب

 

ادامه نوشته

بیدار باش دوست من.این قصه برای نخوابیدن است.

در این خاک زرخیز ایران زمین

نبودند جز مردمی پاک دین

همه دینشان مردی و داد بود

وز آن کشور آزاد و آباد بود

چو مهر و وفا بود خود کیششان

گنه بود آزار کس پیششان

همه بنده ناب یزدان پاک

همه دل پر از مهر این آب و خاک

پدر در پدر آریایی نژاد

ز پشت فریدون نیکو نهاد

بزرگی به مردی و فرهنگ بود

گدایی در این بوم و بر ننگ بود

کجا رفت آن دانش و هوش ما

که شد مهر میهن فراموش ما

که انداخت آتش در این بوستان

کز آن سوخت جان و دل دوستان

چه کردیم کین گونه گشتیم خار؟

خرد را فکندیم این سان زکار

نبود این چنین کشور و دین ما

کجا رفت آیین دیرین ما؟

به یزدان که این کشور آباد بود

همه جای مردان آزاد بود

در این کشور آزادگی ارز داشت

کشاورز خود خانه و مرز داشت

گرامی بد آنکس که بودی دلیر

نه دشمن دراین بوم و بر لانه داشت

نه بیگانه جایی در این خانه داشت

از آنروز دشمن بما چیره گشت

که ما را روان و خرد تیره گشت

از آنروز این خانه ویرانه شد

که نان آورش مرد بیگانه شد

چو ناکس به ده کدخدایی کند

کشاورز باید گدایی کند

به یزدان که گر ما خرد داشتیم

کجا این سر انجام بد داشتیم

بسوزد در آتش گرت جان و تن

به از زندگی کردن و زیستن

اگر مایه زندگی بندگی است

دو صد بار مردن به از زندگی است

بیا تا بکوشیم و جنگ آوریم

برون سر از این بار ننگ آوریم

حکیم ابوالقاسم فردوسی

زندگی را نفسی ارزش غم خوردن نیست

ودلم بس تنگ است.

بی خیالی سپرهر درد است.

باز هم میخندیم.

آنقدر میخندیم   که غم از رو برود.........

تبریک................تبریک

حاج اقا مظفری مبارک باشه

اقا خوش به سعادتتون ما رو هم دعاکنید

شیرینی هم یادتون نره هاااااااااااااااا

اولش شیرینی اخرشم ولیمه مفصل

پی نوشت:حاج اقا خداجو به شما هم تبریک میگیم. شما هم سوغاتی وشیرینی و ولیمه و......... یادتون نره